Zasady gry w wojnę w 3 osoby – prosty przewodnik

Zasady gry w wojnę w 3 osoby są prawie takie same jak w wersji dla dwóch graczy, ale pojawia się ważne pytanie: co zrobić, gdy najwyższą kartę odkryje dwóch albo wszystkich uczestników? Najprościej ustalić jedną, spójną regułę przed rozpoczęciem partii. Dzięki temu gra pozostaje szybka, zrozumiała dla dzieci i nie kończy się kłótnią przy pierwszym remisie.

Poniżej znajduje się praktyczna wersja rozgrywki z klasyczną talią 52 kart. To popularny wariant domowy, a nie jedyny obowiązujący regulamin. Jeśli w rodzinie gracie inaczej, wystarczy wspólnie określić różnice przed rozdaniem kart.

Jak przygotować grę w wojnę dla trzech osób?

Do gry potrzebna jest standardowa talia kart. Usuńcie jokery i ewentualne karty dodatkowe, a następnie dokładnie potasujcie pozostałe 52 karty. W tej grze kolor nie ma znaczenia. Liczy się wyłącznie wartość karty.

Najwyższa jest zwykle dama, walet i dziesiątka? Nie — kolejność trzeba ustalić poprawnie: od najniższej do najwyższej to 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, walet, dama, król, as. As wygrywa z każdą inną kartą. Wszystkie karty mają być zakryte, a każdy gracz trzyma własny stos przed sobą.

Przy 52 kartach nie da się rozdać wszystkim dokładnie takiej samej liczby kart. Najwygodniej rozdać po 17 kart, a jedną pozostałą kartę odłożyć zakrytą i nie używać jej w tej partii. Można też rozdawać karty po kolei, aż każdy otrzyma 17 kart. Istotne jest to, aby każdy miał własny stos i nie podejrzał jego kolejności.

Przebieg zwykłej rundy

Wszyscy gracze jednocześnie odkrywają wierzchnią kartę ze swoich stosów i kładą ją na środku. Nie należy wybierać karty ręką ani odkrywać jej wcześniej. Dzięki temu każdy ma takie same warunki.

1. Każdy uczestnik odkrywa jedną kartę.
2. Gracz z najwyższą kartą zabiera wszystkie trzy odkryte karty.
3. Zabrane karty wkłada na spód swojego zakrytego stosu.
4. Jeżeli najwyższe karty są równe, rozpoczyna się wojna.

Przykład: pierwsza osoba odkrywa dziewiątkę, druga króla, a trzecia piątkę. Król jest najwyższy, więc jego właściciel zabiera wszystkie trzy karty. Następnie każdy odkrywa kolejną kartę i gra toczy się dalej.

Warto od razu ustalić, czy zdobyte karty trafiają na spód stosu w dowolnej kolejności, czy w kolejności ustalonej przez graczy. Dla prostoty najlepiej nie komplikować tej zasady: zwycięzca zbiera karty, odwraca je zakryte i wkłada pod swój stos. Nie trzeba ich sortować ani przetasowywać.

Co dzieje się przy remisie dwóch graczy?

Jeśli dwie osoby odkryją karty o tej samej, najwyższej wartości, tylko one przystępują do wojny. Trzeci gracz nie dokłada karty w tej fazie i czeka na wynik. To najprostsza reguła, ponieważ osoba z niższą kartą nie uczestniczy w remisie.

Załóżmy, że pierwszy gracz odkrył króla, drugi również króla, a trzeci dziewiątkę. Dziewiątka nie bierze udziału w wojnie. Obaj gracze z królami dokładają po jednej karcie zakrytej, a potem po jednej karcie odkrytej. Karta odkryta rozstrzyga wojnę.

Jak wykonać wojnę krok po kroku?

W przyjętym wariancie każdy z remisujących graczy dokłada jedną kartę zakrytą, a następnie jedną odkrytą. Karta zakryta jest częścią stawki, ale nie służy do porównania. Porównuje się wyłącznie kolejne karty odkryte.

Jeżeli jeden z graczy odkryje damę, a drugi waleta, wygrywa dama. Jej właściciel zabiera wszystkie karty leżące na środku: także pierwotne króle, karty zakryte oraz karty użyte do rozstrzygnięcia. Następnie dokłada je na spód swojego stosu.

Jeżeli odkryte karty ponownie okażą się równe, wojna trwa dalej. Remisujący gracze znów dokładają po jednej karcie zakrytej i po jednej odkrytej. Pozostali uczestnicy nadal czekają, nawet jeśli w pierwszym porównaniu mieli kartę niższą od remisujących.

Remis wszystkich trzech graczy

Gdy cała trójka odkryje karty o tej samej wartości, w wojnie uczestniczą wszyscy. To sytuacja, która najczęściej powoduje nieporozumienia, dlatego warto nazwać ją wprost przed rozpoczęciem rozgrywki.

Przykładowo każdy z graczy odkrywa damę. Wszyscy dokładają po jednej karcie zakrytej i po jednej odkrytej. Potem porównujecie trzy nowe karty. Jeśli najwyższa jest tylko jedna, jej właściciel zabiera cały stos. Jeśli dwie osoby znów mają najwyższą kartę o tej samej wartości, w kolejnej fazie walczą tylko te dwie osoby. Jeśli wszystkie trzy ponownie remisują, wszyscy dokładają karty jeszcze raz.

Nie ma potrzeby wracać do gracza, który odpadł z konkretnej wojny. Po rozstrzygnięciu zabiera się cały zgromadzony stos, niezależnie od tego, ilu uczestników brało udział w ostatnim porównaniu.

Kto zabiera karty po zakończeniu wojny?

Cały stos z wojny otrzymuje osoba, która odkryła najwyższą kartę rozstrzygającą. Dotyczy to również kart z pierwszego remisu. Jeśli wojna zaczęła się od trzech równych króli, zwycięzca zabiera wszystkie trzy króle, karty zakryte oraz kolejne karty odkryte.

To ważne, aby nie dzielić kart między uczestników i nie oddawać ich osobie, która miała najwyższą kartę w pierwszym porównaniu. Pierwszy remis jedynie uruchamia wojnę. O wyniku decyduje dopiero dodatkowe porównanie.

Po zabraniu stosu zwycięzca odwraca karty zakryte i umieszcza je na spodzie własnego stosu. Jeśli podczas wojny wykorzystał wszystkie swoje karty, a nie ma już czym kontynuować, grupa powinna wcześniej ustalić prostą zasadę: najczęściej taki gracz przegrywa daną wojnę, a drugi uczestnik zabiera stos. Przy grze rodzinnej warto przyjąć, że ostatnia dostępna karta może zostać odkryta jako karta rozstrzygająca, aby nie przerywać rundy w połowie.

Kiedy kończy się gra?

Gra kończy się wtedy, gdy jeden uczestnik zdobędzie wszystkie używane karty. W praktyce przy rozdaniu po 17 kart może to potrwać długo, ponieważ przewaga często zmienia się po kolejnych wojnach.

Jeśli chcecie zagrać krócej, można ustalić zakończenie po określonym czasie albo po kilku rundach. Nie jest to jednak część klasycznej zasady. Najważniejsze, by wszyscy wiedzieli, czy celem jest pełne przejęcie talii, czy tylko zdobycie największej liczby kart w umówionym momencie.

Gracz, który nie ma już kart, odpada z dalszej gry. Nie dobiera nowych kart z puli i nie wraca do rozgrywki przy kolejnym remisie. Pozostali grają dalej, aż zostanie jeden zwycięzca.

Ustalenia przed rozpoczęciem partii

Domowe warianty wojny różnią się przede wszystkim liczbą kart dokładanych podczas wojny. Jedni gracze kładą jedną kartę zakrytą i jedną odkrytą, inni wykładają trzy zakryte, a dopiero czwartą odkrywają. Dla dzieci lepsza jest pierwsza wersja, bo łatwiej ją zapamiętać i szybciej prowadzi do rozstrzygnięcia.

Przed rozdaniem warto krótko ustalić cztery rzeczy: czy używacie pełnej talii bez jokerów, co robicie z nierozdaną kartą, ilu kart używacie podczas wojny oraz kto bierze cały stos po wygranej. Szczególnie ostatnia reguła zapobiega sporom, gdy w remisie brały udział tylko dwie osoby.

Najbardziej grywalny wariant jest prosty: wszyscy odkrywają po jednej karcie, przy remisie walczą wyłącznie osoby z najwyższymi kartami, a przy remisie całej trójki do wojny przystępują wszyscy. Zwycięzca kolejnego porównania zabiera cały stos i odkłada go na spód swojego stosu.

Takie zasady gry w wojnę w 3 osoby można wyjaśnić dziecku w kilka minut. Wystarczy pokazać jedną zwykłą rundę, jeden remis dwóch graczy i jeden remis całej trójki. Najważniejsza nie jest rozbudowana instrukcja, lecz wspólne ustalenie reguł przed pierwszą kartą.